Czy psycholog musi zgłosić myśli samobójcze nastolatka rodzicom?

Obowiązujące przepisy nie nakładają na psychologa wprost ustawowego obowiązku zawiadomienia rodziców, ale pozwalają mu to zrobić. Zgodnie z art. 14 ust. 3 ustawy o zawodzie psychologa z 8 czerwca 2001 roku obowiązku zachowania tajemnicy nie stosuje się, gdy poważnie zagrożone jest zdrowie lub życie klienta albo innych osób. Przy myślach samobójczych nastolatka połączonych z realnym ryzykiem psycholog jest więc zwolniony z tajemnicy i w praktyce zwykle informuje rodziców lub opiekunów, a w razie potrzeby także odpowiednie służby.

Za takim działaniem przemawiają też standardy etyczne zawodu i dobro dziecka — priorytetem jest bezpieczeństwo nastolatka, a nie utrzymanie dyskrecji za wszelką cenę. Decyzja zależy od oceny ryzyka: nie każda wzmianka o gorszym samopoczuciu oznacza poważne zagrożenie życia. Psycholog stara się przeprowadzić tę rozmowę tak, by nie zniszczyć zaufania, i tłumaczy nastolatkowi, dlaczego uznał, że rodzice powinni wiedzieć.