Abstynencja
Abstynencja to całkowite powstrzymywanie się od używania substancji psychoaktywnej (np. alkoholu, narkotyków) lub od zachowania nałogowego. W leczeniu uzależnienia jest zwykle podstawowym celem terapii i warunkiem trwałego zdrowienia.
- #zespół abstynencyjny
- #terapia uzależnień
- #alkoholizm
W przypadku osób uzależnionych, np. od alkoholu, za cel leczenia w polskich programach terapii uzależnień przyjmuje się zasadniczo pełną abstynencję, ponieważ utrata kontroli nad piciem nie ustępuje mimo przerw. U osób pijących ryzykownie lub szkodliwie, ale nieuzależnionych, możliwym celem bywa ograniczenie picia.
Abstynencja a zespół abstynencyjny
Te pojęcia łatwo pomylić:
| Pojęcie | Znaczenie |
|---|---|
| Abstynencja | niepicie / nieużywanie substancji — stan docelowy |
| Zespół abstynencyjny (odstawienny) | zespół objawów fizycznych i psychicznych po nagłym odstawieniu lub zmniejszeniu dawki substancji u osoby uzależnionej |
Abstynencja a trzeźwienie
Samo niepicie to dopiero początek. W terapii uzależnień odróżnia się abstynencję od trzeźwości, czyli zmian w myśleniu, przeżywaniu emocji i relacjach, które pozwalają żyć bez substancji. Wsparciem są psychoterapia, grupy samopomocowe (np. AA) i plan zapobiegania nawrotom.
Bezpieczeństwo
Nagłe przerwanie długotrwałego, intensywnego picia lub przyjmowania benzodiazepin może być niebezpieczne (drgawki, majaczenie). W takich sytuacjach odstawienie powinno odbywać się pod kontrolą lekarza, np. na oddziale detoksykacyjnym.
Więcej przeczytasz w artykułach Alkoholowy zespół abstynencyjny i Leczenie alkoholizmu.