Nawrót

Nawrót to powrót objawów choroby po okresie poprawy lub remisji — w uzależnieniu oznacza powrót do używania substancji lub zachowania nałogowego po okresie abstynencji, a w zaburzeniach psychicznych ponowne pojawienie się np. epizodu depresji lub psychozy.

  • #nawrót
  • #nawroty
  • #terapia uzależnień

Nawrót nie jest jednorazowym zdarzeniem, lecz procesem. W terapii uzależnień podkreśla się, że zaczyna się on zwykle na długo przed sięgnięciem po alkohol czy narkotyk — od zmian w myśleniu, emocjach i zachowaniu, które stopniowo osłabiają postanowienie trzeźwości.

Typowe sygnały ostrzegawcze

  • powrót dawnych schematów myślenia („tym razem będę pić kontrolowanie”),
  • zaniedbywanie terapii, mityngów i kontaktu z osobami wspierającymi,
  • narastające napięcie, drażliwość, kłopoty ze snem,
  • izolowanie się i ukrywanie swojego stanu przed bliskimi,
  • nasilający się głód substancji lub czynności.

Nawrót w innych zaburzeniach

Pojęcie stosuje się także w psychiatrii ogólnej. W depresji, chorobie afektywnej dwubiegunowej czy schizofrenii nawrotom zapobiega m.in. kontynuowanie leczenia po ustąpieniu objawów, regularne wizyty kontrolne i psychoedukacja — pacjent i rodzina uczą się rozpoznawać wczesne objawy pogorszenia.

Co robić, gdy do niego dojdzie

Nawrót nie przekreśla dotychczasowej pracy. Warto jak najszybciej wrócić do terapeuty lub lekarza, przeanalizować, co go poprzedziło, i uzupełnić plan zapobiegania nawrotom. Mechanizmy stojące za powrotem do nałogu opisujemy w artykule Mechanizmy uzależnienia, a rolę wiedzy o chorobie w tekście Psychoedukacja — co to jest.