DDA
DDA (Dorosłe Dzieci Alkoholików) to określenie dorosłych osób wychowanych w rodzinie z problemem alkoholowym, u których doświadczenia z dzieciństwa przekładają się na trudności emocjonalne i w relacjach. Nie jest to diagnoza medyczna w ICD ani DSM.
- #DDA
- #DDD
- #współuzależnienie
Pojęcie spopularyzowała m.in. amerykańska terapeutka Janet Woititz w latach 80. XX wieku. Dziecko w rodzinie z alkoholem uczy się przetrwania w nieprzewidywalnym środowisku: nie mówić, nie ufać, nie odczuwać. Strategie, które wtedy chroniły, w dorosłości często utrudniają życie. Pokrewnym określeniem jest DDD — Dorosłe Dzieci z rodzin Dysfunkcyjnych.
Częste trudności osób z syndromem DDA
- nadmierna odpowiedzialność za innych lub jej unikanie,
- trudność w rozpoznawaniu i wyrażaniu emocji,
- silna potrzeba kontroli i lęk przed jej utratą,
- niskie poczucie własnej wartości, perfekcjonizm,
- lęk przed odrzuceniem i trudności w bliskich związkach,
- skłonność do wchodzenia w relacje z osobami uzależnionymi.
Pomoc
Nie każda osoba z rodziny alkoholowej ma te trudności — wiele zależy od wsparcia, jakie otrzymała. Jeśli jednak schematy z dzieciństwa wpływają na obecne życie, pomocna bywa psychoterapia (indywidualna lub grupowa), w tym programy terapii DDA prowadzone m.in. w poradniach leczenia uzależnień. Działają też samopomocowe grupy DDA oparte na programie dwunastu kroków.
Więcej przeczytasz w artykułach DDA — dorosłe dzieci alkoholików i Współuzależnienie.