Regulacja emocji
Regulacja emocji to zdolność do rozpoznawania, rozumienia i wpływania na to, jakie emocje przeżywamy, jak silnie i jak długo oraz jak je wyrażamy. Trudności w regulacji emocji występują m.in. w zaburzeniu osobowości borderline, po traumie i w uzależnieniach.
- #DBT
- #terapia dialektyczno-behawioralna
- #borderline
Regulacja emocji nie oznacza tłumienia uczuć ani „bycia zawsze spokojnym”. Chodzi o elastyczność: umiejętność przeżycia złości, smutku czy lęku w sposób, który nie szkodzi nam ani innym, i powrotu do równowagi po silnym pobudzeniu.
Przykładowe strategie
| Strategia | Na czym polega |
|---|---|
| Nazywanie emocji | rozpoznanie, co dokładnie czuję i gdzie to odczuwam w ciele |
| Przeformułowanie | inna, bardziej wyważona interpretacja sytuacji |
| Uważność | obserwowanie emocji bez natychmiastowego działania pod jej wpływem |
| Regulacja ciała | oddech, ruch, sen, regularne posiłki |
| Tłumienie | ukrywanie emocji — krótko bywa pomocne, długofalowo zwykle obciąża |
Gdy regulacja zawodzi
Rozregulowanie emocjonalne objawia się gwałtownymi, trudnymi do opanowania reakcjami, długim powrotem do równowagi i sięganiem po szybkie, ale szkodliwe sposoby ulgi — alkohol, objadanie się czy samookaleczenia. Jest centralnym problemem w zaburzeniu osobowości borderline.
Umiejętności regulacji emocji można się nauczyć. Uczy ich m.in. terapia dialektyczno-behawioralna, w której stanowią jeden z czterech modułów treningu umiejętności (obok uważności, tolerancji dyskomfortu i skuteczności interpersonalnej). Więcej przeczytasz w artykułach Terapia dialektyczno-behawioralna (DBT) i Osobowość borderline.