Nerwica
Nerwica to potoczne, historyczne określenie zaburzeń lękowych i związanych ze stresem — we współczesnej klasyfikacji DSM-5 i ICD-11 termin ten został zastąpiony bardziej precyzyjnymi kategoriami, np. zaburzeniem lękowym uogólnionym czy zaburzeniem obsesyjno-kompulsyjnym.
- #nerwica
- #zaburzenia-lekowe
- #zaburzenia lękowe
Słowo „nerwica” wciąż jest powszechnie używane w gabinetach i rozmowach, ale współczesna psychiatria od niego odeszła. DSM-5 i ICD-11 opisują zamiast tego konkretne zaburzenia, a ICD-10, nadal stosowane w Polsce do kodowania rozpoznań, grupuje je w rozdziale F40–F48: „zaburzenia nerwicowe, związane ze stresem i pod postacią somatyczną”.
Co dziś kryje się pod „nerwicą”
- zaburzenia lękowe — lęk uogólniony, napady paniki, fobie,
- zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne (OCD) — natrętne myśli i czynności przymusowe,
- reakcje na ciężki stres — ostra reakcja na stres, PTSD, zaburzenia adaptacyjne,
- zaburzenia dysocjacyjne,
- zaburzenia pod postacią somatyczną — dolegliwości z ciała bez wystarczającej przyczyny medycznej.
Typowe objawy
Osoby mówiące o „nerwicy” opisują zwykle napięcie i niepokój, kołatanie serca, duszność, bóle brzucha lub głowy, problemy ze snem i drażliwość. Często najpierw trafiają do lekarzy innych specjalności, zanim okaże się, że źródło dolegliwości jest psychiczne.
Leczenie
Precyzyjna diagnoza ma znaczenie praktyczne, bo od niej zależy wybór metody. Podstawą leczenia większości tych zaburzeń jest psychoterapia (najlepiej przebadana jest CBT), a w razie potrzeby farmakoterapia, np. lekami z grupy SSRI. Leki uspokajające z grupy benzodiazepin stosuje się tylko krótko ze względu na ryzyko uzależnienia.
Więcej przeczytasz w artykułach Nerwica — objawy, Zaburzenia lękowe — objawy i leczenie i Somatyzacja.