CBT (terapia poznawczo-behawioralna)
CBT (Cognitive Behavioral Therapy) to nurt psychoterapii skupiony na identyfikowaniu i zmianie niekorzystnych wzorców myślenia oraz zachowania. Ma jedno z najlepiej udokumentowanych naukowo zastosowań w leczeniu depresji, zaburzeń lękowych i PTSD.
- #cbt
- #terapia-poznawczo-behawioralna
- #psychoterapia
- #CBT
Terapia poznawczo-behawioralna wychodzi z założenia, że to nie same wydarzenia, ale sposób ich interpretowania wpływa na emocje i zachowanie. Terapeuta i pacjent wspólnie wyłapują automatyczne myśli (np. „na pewno się skompromituję”), sprawdzają, na ile są trafne, i ćwiczą nowe sposoby reagowania.
Cechy CBT
- ustrukturyzowane sesje — każde spotkanie ma ustalony plan i cel,
- praca tu i teraz — nacisk na bieżące problemy, a nie wyłącznie na przeszłość,
- zadania domowe — dzienniczki myśli, eksperymenty behawioralne, stopniowa ekspozycja,
- ograniczony czas — terapia zwykle jest krótsza niż w nurtach psychodynamicznych,
- psychoedukacja — pacjent uczy się, jak działa jego problem.
Kiedy się ją stosuje
CBT ma mocne oparcie w badaniach w leczeniu depresji, zaburzeń lękowych (m.in. napadów paniki, fobii, lęku uogólnionego), OCD (w formie ekspozycji z powstrzymaniem reakcji, ERP), bezsenności czy zaburzeń odżywiania. Z nurtu wyrosły tzw. terapie trzeciej fali, np. DBT, ACT i terapia schematu.
Co to oznacza dla pacjenta
Od pacjenta oczekuje się aktywności między sesjami — bez ćwiczeń postęp jest zwykle wolniejszy. Warto sprawdzić, czy terapeuta ma certyfikat lub szkoli się pod superwizją (w Polsce certyfikaty CBT wydaje m.in. Polskie Towarzystwo Terapii Poznawczej i Behawioralnej, PTTPB).
Więcej przeczytasz w artykułach Terapia poznawczo-behawioralna (CBT), Rodzaje psychoterapii i Jak wybrać nurt terapii.